Sarkozy 1 - Gadaffi 0

Frans Timmermans heeft gelijk. In het tijdperk van hyperrealistische oorlogsspellen krijgt het ervaren van een oorlog-die-geen-oorlog-mag-heten een hele andere lading.

Na de eerste luchtaanvallen van coalitievliegtuigen op Libië schreef het PvdA-kamerlid op zijn Facebook pagina: “Oorlog stinkt, in alle betekenissen van het woord. Op tv krijgt het iets van een video game, dat is nog erger dan er helemaal niks van zien.”

Een eerste punt van overeenkomst tussen games en de TV-beelden van de aanvallen op Libië is de overmatige aandacht voor modern wapentuig. Het liefst in combinatie met landkaartjes.

Terwijl de eerste bommen vallen laat de Amerikaanse CNN presentator John King nog maar een keer zien welke vliegtuigen er mee doen. Net als bij een spel op de iPad bedient King de interactieve kaart met zijn handen.

Terwijl hij door menu's scrollt wijst hij op de B2 bommenwerper. Met eenzelfde enthousiasme als een doorgewinterde gamer benoemt hij de unieke eigenschappen van het vliegtuig en hoeveel er ingezet zijn. Op het volgende scherm is een landkaartje te zien die toont waar vliegdekschepen liggen, welke luchtmachtbases er gebruikt worden en welke bommen er gebruikt worden.

Maar er is nog een vergelijking te trekken tussen oorlog in spelvorm en oorlog op TV: vooral datgene wat King en de en zijnen niet laten zien wordt ook in computerspellen weggelaten.

Vooral schietspellen laten vooral ervaren hoe je moet vechten, met weer die nadruk op wapens, ontploffingen en wat militairen de operationele kant van oorlogsvoering noemen.

Wat mist zijn als bijna vanzelfsprekend de burgerslachtoffers, maar ook: het hoogste strategische niveau, “grand strategy” genaamd. Spelers krijgen nooit inzicht in de ecologische, humanitaire en financiële lange termijn gevolgen van een (digitale) veldslag.

Of enig idee van de geopolitieke beweegredenen om een oorlog te beginnen. De vraag 'waarom is deze strijd begonnen?' wordt in spellen zeer zelden gesteld. En King stelt hem ook niet. Waarom wel ingrijpen in Libië, maar niet Jemen, Egypte, Bahrein, Iran, Noord-Korea of Syrië?

Simpele vragen met complexe antwoorden. En zolijkt de aanval op Libië op het spelen van een willekeurige level in het populaire schietspel Call of Duty. Daar begin je ook gewoon met spelen. Waarom? Geen idee. Maar we spelen allemaal mee.
 

Sarkozy 1 - Gadaffi 0

Gepubliceerd

31 mrt 2011

Wat is jouw mening?

 
De aanmelding is succesvol afgerond.

Je ontvangt een e-mailbericht met instructies om je registratie te bevestigen. Zonder de bevestiging wordt je registratie niet verwerkt.

Nieuwsbrief ontvangen?

Ja, stuur mij de nieuwsbrief. We gaan zorgvuldig met je gegevens om. Je krijgt ook gelijk toegang tot alle plusartikelen.

 
Netkwesties © 1999/2016. Alle rechten voorbehouden. Privacyverklaring
1
0